Bizler bir iklimin sayısız elemanlarıyız; yaşama ikliminin.
Doğadan ayrılmış birer tınıyız.
Ve bir zincirin birer halkasıyız.
Kulağa hoş gelişimiz, göze narin görünümümüz, yumuşak bir dokunuş olmamız rastlantısal bir döngüden ibaret olmasa gerekir.
Zihnimizin derinliklerinden alabildiklerimizle hayatta kalma savaşı veriyoruz.
Bize biçilmiş dünyalara sığmaya çalışıyoruz, dar gelmesine rağmen.
Yaşamak istediklerimizle yaşamak zorunda olduklarımız hiç bir yerde kesişmiyor.
Yaşamak istediklerimizle yaşamak zorunda olduklarımız hiç bir yerde kesişmiyor.
Bize kalan ne oluyor onu kavrayamadan önümüze konanı yaşıyoruz.
Hayallerimiz gerçekleşmeyen kehanetler oluyor.
Hep aldanan oluyoruz bu aldatan hayatta.
Kısa nefeslere benziyor aşklarımız ciğerlerimize dolmadan kesiliveriyor.
İSMAİL İLİŞ
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder