24 Şubat 2009 Salı

Doğrusu, bilmiyorum!


kar fotoğraf kokuyor, beyaz bir kompozisyon tadında. ufukta pus... çirkin yüzümü kadrajlıyorum. gökyüzü artık benim değil, ölümler yağıyor yeryüzüne çünkü. yapay yıldızlar çocuk öldürüyor bu donmuş coğrafyada. kitle iletişim araçları hüzün yayıyor bütün yüreklere. sarı ışıklar huzur vermiyor artık müstakil evlerde.

kutsal kitap ölüm saçıyor doğunun tam ortasına, vaadedilen (varedilen) cennet için.

ölüm döşenmiş bütün yollara, gidenler geri dönmesin diye; nil ikiye ayrılmış, halid bin velid gemileri yakmış, trenler raydan çıkmış. ...

büyütebilir miyiz artık umutlarımızı bu "karanlık çağ"da?

İsmail İLİŞ

0 yorum: